Η Επικάλυψη με Πλαστικό Φίλμ

Α' μέρος


[ Β' μέρος ]

Tα συνθετικά φιλμς πρωτοκυκλοφόρησαν στα τέλη της δεκαετίας του '60, και απετέλεσαν μια ευπρόσδεκτη καινοτομία στον τομέα της επικάλυψης.

Η εργασία γίνεται σε κλάσμα χρόνου και με μικρότερο βάρος από μια πλήρη κλασσική επικάλυψη, χωρίς να λερώνει ή να μυρίζει, αφού δεν χρειάζεται βερνίκωμα ή βαφή. Η αντοχή του είναι μεγαλύτερη και από αυτή του μεταξιού και αν τρυπήσει επισκευάζεται σε χρόνο ρεκόρ.

Τι ακριβώς είναι το επενδυτικό αυτό υλικό;

Είναι ένα συνθετικό λεπτό φύλλο, που στο κάτω μέρος έχει μια επίστρωση από χρώμα και μια από θερμοευαίσθητη κόλλα (hot melt). Για την αποθήκευση η κάτω πλευρά προστατεύεται από ένα φύλλο άλλου υλικού (χαρτί ή πλαστικό) που αφαιρείται πριν την χρήση.

Οταν το ζεστάνεις ενεργοποιείται η κόλλα και ταυτόχρονα το φιλμ τεντώνει. Η τελευταία ιδιότητα οφείλεται στο ότι κατά την παραγωγή του έχει προτεντωθεί σε μία διεύθυνση - σπανιώτερα και στις δύο. Αυτή η εσωτερική τάση το κάνει να επανέλθει στην φυσιολογική του κατάσταση μόλις μαλακώσει με την θερμότητα. Τα ζαρώματα μπορούν επίσης να φύγουν αν το τραβήξεις όσο είναι ζεστό, σε μία κατεύθυνση. Βέβαια η ικανότητά του να δώσει τεντωμένη επιφάνεια προϋποθέτει σωστή αρχική τοποθέτηση. Δεν μπορεί να συμπτύσσεται συνέχεια.

 

Υπάρχουν άλλες διαφορές στην ποιότητα;

Κυκλοφορούν διάφορα όμοια στην εμφάνιση υλικά με κυριότερους εκπροσώπους τα πολυεστερικά και το πολυπροπυλένιο, ενώ πρόσφατα βγήκε και άλλο ένα υλικό με βάση τις b>πολυολεφίνες. Ολα αυτά έχουν διαφορετική ευαισθησία στην θερμότητα, και ικανότητα κολλήματος ή τεντώματος.

Υπάρχουν αποχρώσεις σε opaque, μεταλλικά, περλέ, διαφανή, ακόμα και άχρωμα. Ολα πλην των διαφανών έχουν περίπου το ίδιο πάχος (αλλά όχι και το ίδιο βάρος), ενώ τα διαφανή μπορούν να κατασκευαστούν πιό λεπτά οπότε είναι και πιό ελαφρά (ιδίως αν δεν έχουν χρώμα και κόλλα).

Υπάρχουν φθηνότερα φιλμς για διακοσμήσεις (προσθήκη λωρίδων ή σχημάτων σε μικρή έκταση) που είναι αυτοκόλλητα, δηλαδή κολλάνε χωρίς θέρμανση.

Συναφή επενδυτικά υλικά έχουν ίνες υφάσματος ή γυαλιού, και από αυτά μερικά δεν έχουν κόλλα, την οποία προσθέτουμε εμείς στο ξύλο. Πολλά από αυτά δέχονται - ή επιβάλλεται - περαιτέρω κατεργασία με βερνίκι.

Υπάρχει κανείς που να το βλέπει αρνητικά;

Μόνο αυτοί που ήταν άτυχοι και χρησιμοποίησαν ανώνυμα (φθηνά) φιλμς ακατάλληλα ακόμα και στα χέρια του πιο πεπειραμένου. Φυσικά και με επώνυμα φιλμς θα αποτύχει κανείς αν βιάζεται ή αν αδιαφορεί για την σωστή θερμοκρασία στο σίδερο.

Εχει μειονεκτήματα;

Αν και οι φωτογραφίες στα περιοδικά δείχνουν ένα τέλειο αποτέλεσμα, η πείρα λέει ότι δεν μπορεί να συναγωνιστεί από κοντά ένα καλοβαμένο μοντέλο. Ποτέ δεν θα δείς scale ντυμένο με πλαστικό φιλμ. Οι πολυάριθμες ενώσεις του, ιδίως στην άτρακτο είναι ορατές. Στα μηχανοκίνητα το λάδι περνάει από κάτω και τις ξεκολλάει. Ορισμένα υλικά με τις αλλαγές της θερμοκρασίας χάνουν το τέντωμά τους ή βγάζουν φυσσαλίδες, οπότε θέλουν ρετουσάρισμα.

Τι εργαλεία χρειάζονται για την επικάλυψη;

Το βασικό εργαλείο είναι ένα σίδερο με ρυθμιζόμενη θερμοκρασία, σαν και αυτό που σιδερώνουμε τα ρούχα. Ομως αυτό είναι ογκώδες και βαρύ, και γι' αυτό προτιμούνται τα ειδικά για την επικάλυψη αερομοντελιστικά σίδερα (sealing iron), και προαιρετικά το μικρότερο θερμαινόμενο λεπιδάκι (trim sealing tool) και το ειδικό πιστολάκι - σεσουάρ (heat gun).

Απαραίτητα επίσης είναι ένας χάρακας, ένα μεγάλο ψαλίδι, μερικές μυτερές καρφίτσες, και πολλά ξυραφάκια ή ανταλλακτικές λεπίδες για το μαχαιράκι.

Ενα ακόμα βοήθημα που εμείς θεωρούμε απαραίτητο για μια πετυχημένη επικάλυψη είναι το κερωμένο ξεσκονόπανο (tack cloth). Με αυτό απομακρύνουμε την σκόνη από την ξύλινη επιφάνεια. Εδώ χρήσιμη είναι και μια ηλεκτρική απορροφητική σκούπα.

Προαιρετικά βοηθήματα είναι το προστατευτικό πάνινο παπουτσάκι για το σίδερο (hot shock iron cover), το μαλακό γάντι (hot glove), η λαβίδα για το τράβηγμα (cover tugger ), το τρυπητήρι (woodpecker), διάφορα κοπτικά (trim tools), το ειδικό θερμόμετρο κ.α. Τα ηλεκτρικά εργαλεία συμφέρει να είναι για 220-240 Volts για να μην χρειαστεί μετασχηματιστής.

Το ειδικό σίδερο και το ειδικό σεσουάρ για την επικάλυψη με πλαστικό φιλμ

Αριστερά: Το μικρό σίδερο για τις δυσπρόσιτες περιοχές Δεξιά: Προστατευτικό ύφασμα για να μη γδέρνει το σίδερο την επιφάνεια του πλαστικού φιλμ.

Κοπτικό εργαλείο για το "ξάκρισμα" του πλαστικού φιλμ - Ξυραφάκια ασφαλείας - Γάντι με αντιολισθητική επιφάνεια για το τράβηγμα του φιλμ - Γάντι με βελούδινη επιφάνεια για το στρώσιμο του φιλμ

Πως αντιδρά το φιλμ στην θερμοκρασία;

Σε ψηλές θερμοκρασίες (150ο C =300F ή μεγαλύτερες)

  • Θα συσταλεί απότομα
  • Μπορεί να εφελκυστεί ευκολώτερα και να ακολουθήσει καμπύλες
  • Θα κολλήσει τόσο γερά που αν το τραβήξεις θα παρασύρει και ίνες ξύλου
  • Θα κολλήσει στο προηγούμενο στρώμα του ίδιου υλικού πολύ καλά, σε βαθμό που δεν θα μπορεί να αποχωριστεί αν θέλεις χωρίς να σκιστεί
  • Θα εφαρμόσει καλά και θα τονίσει κάθε ατέλεια της επιφάνειας, θα φαίνονται ακόμα και τα νερά του ξύλου
  • Τραβάει τόσο που μπορεί να σκευρώσει (ή αντίστοιχα να ξεσκευρώσει) μία εύκαμπτη επιφάνεια
  • Θα λειώσει αν κρατήσεις το πιστολάκι πολύ κοντά του και για λίγο παραπάνω χρόνο
  • Αν πατήσεις ένα ζάρωμα θα μονιμοποιηθεί η παραμόρφωσή του
  • Η τοποθέτηση δεύτερου φιλμ επάνω σε προηγούμενο θα δημιουργήσει πολλές φυσσαλίδες με αέρα

Σε χαμηλές θερμοκρασίες (95-105οC=200-220F)

  • Θα συσταλεί σιγά-σιγά και όχι σε όλη την δυνατή έκταση
  • Θα κολλήσει στον εαυτό του αλλά χωρίς να σχηματίσει μόνιμη ένωση
  • Η τοποθέτηση διακοσμητικών μπορεί να γίνει ευκολώτερα χωρίς να παγιδεύσει φυσσαλίδες και μπορεί να ξεκολλήσει αν δεν έχει μπεί σωστά
  • Μπορεί να καθήσει στο ξύλο χωρίς όμως να έχει δέσει καλά
  • Μπορεί να στρώσει επάνω σε επίπεδες κλειστές επιφάνειες χωρίς να παγιδεύσει φυσσαλίδες

Η δοκιμή

Για να μάθεις να εφαρμόζεις το πλαστικό φιλμ είτε είσαι πρωτάρης, είτε θέλεις να γνωρίσεις μία άλλη μάρκα από αυτή που είχες μάθει καλά, πειραματίσου πάνω σε ένα κομμάτι μπάλσα πάχους τουλάχιστον 5 χιλιοστών.

Στόχος σου είναι να βρεις την χαμηλώτερη θερμοκρασία που θα του δίνει την δυνατότητα να κολλήσει. Για το τελικό τέντωμα θα χρησιμοποιήσεις την μεγαλύτερη δυνατή θερμοκρασία που δεν το λειώνει.

Εδώ ίσως φανεί χρήσιμο το ειδικό θερμόμετρο το οποίο ακουμπάς στην θερμή πλάκα του σίδερου για να δεις την θερμοκρασία του.

Οταν θα σταθμίσεις την ιδανική θερμοκρασία για το κάθε φιλμ, ή την κάθε εργασία, θα μπορείς να την ξαναρυθμίζεις αμέσως χωρίς πειράματα. Με την θέρμανση, το χρώμα του φιλμ σκουραίνει παροδικά, επανέρχεται όμως στο αρχικό μόλις κρυώσει.

Η προετοιμασία του χώρου

Καθάρισε τον πάγκο εργασίας καλά, όχι μόνο από άλλα αντικείμενα, αλλά και από την σκόνη Εχε στην διάθεσή σου πολλά αμεταχείριστα ξυραφάκια ή μαχαιράκια. Δεν αντέχουν σε πολλά κοψίματα και εσύ θέλεις να είναι πάντα κοφτερά.

Η προεργασία των επιφανειών

Γυαλοχάρτισε την ξυλοκατασκευή. Μη περάσεις βερνίκι. Ρούφηξε καλά την σκόνη από το ξύλο με μιά ηλεκτρική σκούπα. Μετά πέρνα τις επιφάνειες με το ειδικό κερωμένο ξεσκονόπανο, για να φύγει και το τελευταίο ίχνος σκόνης. Μην παραπιέσεις το πανί αυτό πολύ στο ξύλο γιατί θα αφήσει στρώμα κεριού.

[ Β' μέρος ]

 


Πρώτη σελίδα/Home Περιεχόμενα