Κατηγορίες Αγωνιστικών Τ/Κ Ανεμοπτέρων


[ Το ξεκίνημα ] - [ Πτήση στην πεδιάδα ] - [ Πτήση στην πλαγιά ] - [ Kατηγορία F3J ] - [ Θεωρία ]

Πτήση με βοήθεια θερμικών ανοδικών ρευμάτων

F3K

Είναι κατηγορία που περιλαμβάνει μικρά και ελαφρά ανεμόπτερα, με μέγιστο εκπέτασμα τα 150 εκατοστά. Η απογείωση αυτών των ανεμόπτερων γίνεται από τον ίδιο τον αγωνιζόμενο/χειριστή, με μία δυνατή εκτίναξη με το χέρι. Από αυτή τους την ιδιότητα ονομάστηκαν Hand Launh Gliders (HLG). Στην Ιαπωνία και ΗΠΑ έχουν μία νέα κατηγορία HLG με το όνομα Mosquito, με μέγιστο εκπέτασμα τα 75 εκατοστά.

Η εκτόξευση με το χέρι μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Ο παλιά τακτική ήθελε τον αερομοντελιστή να κρατάει την άτρακτο, και να εκτοξεύει το ανεμόπτερο σαν ακόντιο. Το ύψος που μπορεί να πιάσει ένα F3K με αυτό τον παλμό είναι περίπου 12-14 μέτρα.

Πρόσφατα υιοθετήθηκε και ο παλμός της δισκοβολίας (ή της σφυροβολίας). Ο χειριστής κρατάει το ανεμόπτερο από το ένα ακροπτερύγιο, και αφού κάνει μία περιστροφή γύρω από τον εαυτό του το αφήνει να φύγει κατά την εφαπτομένη της κίνησής του. Το ύψος των ιδίων ανεμόπτερων μπορεί να πιάσει τα 20 μέτρα. Τα ανεμόπτερα της κατηγορίας αυτής πετάνε χαμηλά, και προσπαθούν να βρούν μικρά θερμικά ανοδικά. για να πετύχουν τους στόχους τους. Ο αγώνας περιλαμβάνει την εκτέλεση εντός προκαθορισμένου χρόνου ορισμένων στόχων που επιλέγει ο διευθυντής του αγώνα από την επίσημη λίστα. Οι στόχοι είναι τέτοιοι που επιβάλουν τις σύντομες πτήσεις, το ψάξιμο για θερμικά, και γρήγορες εκτοξεύσεις.

Τα αγωνιστικά F3K είναι φτιαγμένα από μοντέρνα υλικά, για να είναι ελαφρά και γερά. Σε ορισμένους τοπικούς κανονισμούς υπάρχει περιορισμός του αριθμού των σερβομηχανισμών, για να είναι προσιτά στον μέσο αερομοντελιστή, όχι τόσο για την τιμή των σερβομηχανισμών που λείπουν, αλλά επειδή αυτό ωθεί στην επανασχεδίαση του σκάφους, με πολύεδρο και κοινά υλικά, και δίνει σε όλους μεγαλύτερες πιθανότητες συμμετοχής και νίκης.

F3J

Η κατηγορία αυτή είναι η πλέον κλασσική στην οικογένεια των ανεμοπόρων. Ξεκίνησε πριν πολλά χρόνια με στόχο την διάρκεια πτήσης. Μετά προστέθηκε και η βαθμολογία από την ακρίβεια της προσγείωσης. Στην προσπάθεια να κάνουν τον αγώνα δυσκολότερο, αλλά και πιό ενδιαφέροντα, προστέθηκαν στόχοι όπως η απόσταση και η ταχύτητα, και η κατηγορία κατέληξε στην F3B όπως είναι σήμερα.

Οχι πριν πολλά χρόνια, ανεμοπόροι αερομοντελιστές, κυρίως από την Ευρώπη, οργανώθηκαν και έπεισαν την CIAM/FAI, να ξεκινήσει και πάλι επίσημη κατηγορία με μόνο στόχο την διάρκεια πτήσης και πρόσθετη βαθμολογία από την ακρίβεια της προσγείωσης. Αυτή είναι η σημερινή F3J.

Η κατηγορία είναι πολύ δημοφιλής, γιατί έχει απλούς κανονισμούς. Ο χειριστής με τους βοηθούς του, έχουν αρχικό στόχο να πετύχουν ένα καλό ύψος απογείωσης σε σύντομο χρόνο, στην συνέχεια ο χειριστής προσπαθεί να κρατήσει το ανεμόπτερό στον αέρα εξαντλώντας τον διαθέσιμο χρόνο των 10 λεπτών, και τέλος να το προσγειώσει όσο πιό κοντά στον στόχο του στο έδαφος, χωρίς να υπερβεί τον χρόνο εργασίας.

Η εκτόξευση του ανεμόπτερου γίνεται σήμερα με "τράβηγμα" από δύο (ή ένα) βοηθούς. Οι κανονισμοί επιτρέπουν μονόκλωνο νήμα (πετονιά) με μέγιστο μήκος τα 150 μέτρα. Με την παρέμβαση μιάς απλής τροχαλίας, η ταχύτητα του ανερχόμενου ανεμόπτερου διπλασιάζεται και επιτυγχάνονται πολύ γρήγορες απαγκιστρώσεις και με μεγάλη κινητική ενέργεια που τους επιτρέπει να αναρρηχηθούν σε μεγαλύτερο ύψος από αυτό του σημείου απαγκίστρωσης.

Οι αθλητές διαγωνίζονται μοιρασμένοι σε γκρουπ, με ειδικό σύστημα matrix, ώστε να διαγωνιστούν κόντρα σε όσους περισσότερους από τους άλλους αθλητές είναι δυνατόν. Οι καλύτεροι διαγωνιζόμενοι διαγωνίζονται στο τέλος μεταξύ τους σε Fly Off.

Αν και οι επίσημες τεχνικές προδιαγραφές των ανεμόπτερων F3J δίνουν ευρείες δυνατότητες για το μέγεθος, όπως γίνεται συνήθως, οι πρωταθλητές καταλήγουν σε ένα ιδανικό μέγεθος και σχεδιασμό που κάνει όλα τα ανεμόπτερα να φαίνονται ίδια.

Την σημερινή εποχή τα ανεμόπτερα που συναντώνται σε διεθνείς αγώνες έχουν εκπέτασμα από 3,1 έως και 3,7 μέτρα, με επιφάνεια πτερύγων από 54 έως 70 τ.π. Η φόρτιση για τις διάφορες καιρικές συνθήκες κυμαίνεται από 27 γρ./τ.π. έως 35 γρ/τ.π. Παράγονται μέσα σε καλούπια ακριβείας, με συνθετικά υλικά. Οι αεροτομές τους είναι μοντέρνες, και έxουν σχεδιαστεί ειδικά για αυτή την κατηγορία από γνωστούς αεροναυπηγούς. Φυσικά η προσπάθεια για κάποια καλύτερη αεροτομή ποτέ δεν θα σταματήσει.

Τα "δύο" και τα "δυόμιση" μέτρα

Τα σκάφη που διαγωνίζονται με απαιτήσεις στην F3J είναι πολύ μεγάλα, με πολές λειτουργίες, είναι ακριβά, πετάνε με ιδιαίτερη τεχνική στο τριμάρισμα και την στροφή, και θέλουν δύο άτομα για την ρυμούλκισή τους. Δεν χρειάζονται περισσότερα για να αντιληφθεί κανείς ότι έτσι δεν μπορούμε να προσελκύσουμε τον νέο ή τον μέσο αερομοντελιστή.

Σε πάρα πολλές χώρες έχουν θεσπισθεί κατηγορίες ανεμοπτέρων, που ενώ διατηρούν την φιλοσοφία της F3J (διάρκεια πτήσης και ακρίβεια προσγείωσης), εν τούτοις έχουν προσεκτικά επιλεγμένες προδιαγραφές με στόχο να:

  • υπάρχουν περισσότερα διαθέσιμα kits, σχέδια ή ARF
  • είναι εύκολα στην κατασκευή από τον αρχάριο και μέσο αερομοντελιστή
  • είναι εύκολα στην πτήση από τον αρχάριο και μέσο αερομοντελιστή
  • έχουν φθηνό κόστος αρχικής κατασκευής και ηλεκτρονικού εξολισμού
  • είναι εύκολα στην μεταφορά τους με το αυτοκίνητο της οικογένειας (μαζί με την οικογένεια)
  • η απογείωση με τρέξιμο χρειάζεται μόνο ένα άτομο, αλλά ανάλογα με τους κανονισμούς μπορούν να εκτοξευτούν με ελαφρύ λάστιχο (μπάντζι).
Στην χώρα μας έχουμε τις δύο κατηγορίες που καλύπτουν αυτές τις απαιτήσεις/προδιαγραφές, την F3J-200-GR (με εκπέτασμα τα δύο μέτρα) και την F3J-255-GR (με εκπέτασμα τα δυόμιση μέτρα).

Η χαρακτηριστικές προδιαγραφές που τα διαφοροποιούν από την επίσημη F3J είναι:

  • το μέγιστο εκπέτασμα των πτερύγων τους (200 και 255 εκατοστά αντίστοιχα)
  • ο μέγιστος αριθμός των φερόμενων σερβομηχανισμών (3 και 4 αντίστοιχα)
  • ο χρόνος εργασίας (μέσα στον οποίο πρέπει να επιτευχθεί μία επίσημη πτήση) είναι κατά 3 λεπτά μεγαλύτερος από τον στόχο της πτήσης, ώστε να επιτρέπει και δεύτερη απογείωση με ακέραια την δυνατότητα επίτευξης μέγιστου χρόνου πτήσης
  • η ρυμούλκηση γίνεται μόνο από ένα άτομο

F3B - Επίτευξη πολλαπλών στόχων

Αυτή είναι η αρχαιότερη από όλες τις κατηγορίες τ/κ ανεμοπτέρων. Αρχικά ήταν ένα αγώνισμα απλής διάρκειας, αλλά σύντομα εξελίχθηκε σε ένα πολλαπλών στόχων αγώνισμα, στο οποίο ο διαγωνιζόμενος πρέπει να πετάξει σε κάθε γύρο και τους τρείς στόχους : διάρκεια, απόσταση, ταχύτητα.

Στην διάρκεια ο σχόχος είναι να πετάξει το ανεμόπτερο ακριβώς 9 λεπτά, και να προσγειωθεί όσο πιό κοντά στο σημείο προσγείωσης.

Στην απόσταση ο διαγωνιζόμενος έχει στην διάθεσή του 4 λεπτά στο οποίο το ανεμόπτερο πρέπει να καλύψει όσες περισσότερες φορές καταφέρει την επίσημη διαδρομή των 150 μέτρων σε οιαδήποτε κατεύθυνση

Και τέλος στην ταχύτητα το ανεμόπτερο προσπαθεί να καλύψει τέσσερεις φορές την επίσημη διαδρομή των 150 μέτρων στον ταχύτερο μικρότερο χρόνο.

Αν και οι κανονισμοί επιτρέπουν διάφορους τρόπους εκτόξευσης, όλοι οι διαγωνιζόμενοι χρησιμοποιούν ηλεκτρικά βίντσια.

Αυτό που κάνει την κατηγορία πολύ προκλητική, είναι ότι και οι τρεις στόχοι πρέπει να καλυφθούν με το ίδιο μοντέλο, που απλά πρέπει να ξανατριμαριστεί αρχικά για να πετύχει τον ελάχιστο βαθμό καθόδου στον πρώτο, την μέγιστη εμβέλεια στο δεύτερο και την ελάχιστη οπισθέλκουσα στον τρίτο. Επι πλέον το μοντέλο πρέπει να είναι ελαφρύ, αεροδυναμικό και πολύ ανθεκτικό για να αντέξει στις καταπονήσεις της εκτόξευσης και των ταχυτήτων που υπερβαίνουν τα 200 χ.α.ω.

Στην κατηγορία οργανώνονται Παγκόσμιοι αγώνες κάθε δύο έτη, στους οποίους συμμετέχουν περισσότεροι από 80 αθλητές, που πετάνε τουλάχιστον 9 γύρους ο καθένας.

F3H - Ανεμοπορία σε ευρεία γεωγραφική περιοχή.

Στην F3H τα τηλεκατευθυνόμενα ανεμόπτερα διαγωνίζονται για την κάλυψη μεγάλης απόστασης σε ευρεία γεωγραφική περιοχή. Ο μοναδικός στόχος είναι να πετάξουν από το σημείο Α στο σημείο Β και μετά στο σημείο Γ, κ.ο.κ., στον συντομώτερο χρόνο. Η διαδρομή επιλέγεται από τον διευθυντή του αγώνα.

Η απογείωση γίνεται με τύμπανο, από το σημείο Α. Ακολούθως όταν ο διαγωνιζόμενος αισθανθεί ότι το ανεμόπτερό του έχει βρεί θερμικό και έχει αρκετό ύψος, επιβιβάζεται σε αυτοκίνητο, μαζί με τους βοηθούς του και ακολουθεί το ανεμόπτερο στο ταξίδι του, ενώ ταυτόχρονα ψάχνει για νέα θερμικά που θα του επιτρέψουν να αποκτήσει ύψος για να ταξιδέψει παρακάτω.

Η κατηγορία είναι ακόμα υπό δοκιμή.

F3I - Αερορυμουλκούμενα ανεμόπτερα

Το χαρακτηριστικό αυτής της κατηγορίας είναι ότι τα τ/κ, ανεμόπτερα ρυμουλκούνται σε ύψος 200 μέτρων από άλλο μηχανοκίνητο ρυμουλκό μοντέλο, που παρέχει ο διοργανωτής. Μετά την άφεση, το ανεμόπτερο διαγωνίζεται στην επίτευξη στόχων όπως απόσταση και ταχύτητα.

Η κατηγορία είναι ακόμα υπό δοκιμή.

 

Πτήση με βοήθεια δυναμικών ανοδικών ρευμάτων

F3F - Ανεμόπτερα πλαγιάς

Οπως δηλώνει και η περιγραφή της κατηγορίας, αυτό το αγώνισμα λαμβάνει χώρα στην πλαγιά ενός υψώματος. Το ανεμόπτερο ίπταται σχετικά παράλληλα με την πλαγιά, εκμεταλλευόμενο τα ανοδικά ρεύματα που δημιουργούνται από τον πνέοντα προς το ύψωμα άνεμο.

Είναι αγώνισμα ταχύτητας σε κλειστή διαδρομή 1000 μέτρων, δηλαδή να καλύψει 10 φορές ένα σκέλος (απόσταση) 100 μέτρων στον συντομώτερο χρόνο.

Η κατηγορία είναι ακόμα υπό δοκιμή.

[ Το ξεκίνημα ] - [ Πτήση στην πεδιάδα ] - [ Πτήση στην πλαγιά ] - [ Kατηγορία F3J ] - [ Θεωρία ]

 


 

Πρώτη σελίδα/Home Περιεχόμενα