To Aquila του Γ. Κουτρουμπούχου λίγο πριν την εκτόξευση


Πτήση ανεμόπτερου
στην πεδιάδα


[ Το ξεκίνημα ] - [ Πτήση στην πλαγιά ]
[ Κατηγορίες ανεμοπτέρων ] - [ Kατηγορία F3J ]
[ Θεωρία ]

 

Βοηθητικά εργαλεία για απογείωση

Μπάντζι (Bungee)

Εφ' όσον υπάρχει βοήθεια, ο απλούστερος τρόπος εκτόξευσης ενός ανεμόπτερου είναι η ρυμούλκιση με τρέξιμο, αλλά έχει αποδειχθεί ότι ο πιό πρακτικός και ευρύτερα χρησιμοποιούμενος τρόπος είναι η εκτόξευση με λάστιχο "μπάντζι".

Διευκρίνηση: άλλο μέσον εκτόξευσης είναι το "μπάντζι" και άλλο ο "καταπέλτης".

Σύστημα εκτόξευσης "μπάντζι": 1) Πάσαλος στο έδαφος, 2) λάστιχο, 3) πετονιά, 4) σημαιάκι ή αλεξίπτωτο

Το "μπάντζι" αποτελείται από ένα ελαστικό τμήμα μήκους περίπου 30 μ., και από νάϋλον μονόκλωνο νήμα (μεσηνέζα/πετονιά), μήκους περίπου 120 μ. Η ελεύθερη άκρη του λάστιχου αγκιστρώνεται σε ένα μεγάλο πάσαλο που καρφώνεται στο έδαφος, ενώ στην ελεύθερη άκρη του νήματος δένεται ένας κρίκος. Απαραίτητος εξοπλισμός είναι επίσης ένα σημαιάκι επιφάνειας περίπου 5 τ.π. που δένεται πριν τον κρίκο, ή ένα γερό αλεξίπτωτο. Ως βοηθητικό εξάρτημα αναφέρεται το τύμπανο που θα τυλίγεται για την μεταφορά και αποθήκευση.

Το πλεονέκτημα του μπάντζι είναι ότι η απογείωση μπορεί να γίνει και από τον ίδιο τον χειριστή, άρα δεν εξαρτάται από την ύπαρξη βοηθού.

Το μειονέκτημα είναι ότι το άπλωμα του νήματος απαιτεί μεγάλο χώρο, που να επιτρέπει και το τέντωμά του, και μάλιστα στην διεύθυνση του πνέοντος ανέμου, ώστε η επιστροφή του στην γη μετά την απαγκίστρωση να γίνεται και πάλι στην ευθεία του ανέμου, για να μην επικαλύπτει άλλα απλωμένα μπάντζι ή σταθμευμένα αυτοκίνητα κ.λ.π.

Σημειωτέον ότι σε μικρότερα γήπεδα χρησιμοποιείται το λεγόμενο "μισό" μπάντζι με σχεδόν τις μισές διαστάσεις από τις προαναφερθείσες.

Η διάμετρος της μεσηνέζας κυμαίνεται, ανάλογα με το φορτίο που καλείται να έλξει, από 0,8 έως και 1,5 χιλιοστά.

Το ελαστικό τμήμα μπορεί να είναι τριών ειδών:

  • πολλλά λάστιχα μικρής διαμέτρου περιβεβλημένα με ύφασμα (σαντώ)
  • ατόφιο λάστιχο (συνήθως τετράγωνης διατομής)
  • "χειρουργικός" σωλήνας (surgical tubing)
ΣΑΝΤΩ (chandau)
Αποτελείται από πολλά, μικρής διαμέτρου, λάστιχα που προστατεύονται από ύφασμα. Μπορεί να τεντωθεί περίπου 2-3 φορές όσο το αρχικό του μήκος. Είναι πολύ δυνατό, και έχει τάση να επιστρέψει στο αρχικό του μήκος σε μικρότερο χρόνο, γεγονός που μπορεί να θεωρηθεί ένα μικρό μειονέκτημα, αφού έτσι "χάνει ατμό" πολύ γρήγορα.

Tο chandau προορίζεται για σχετικά μεγάλου μεγέθους ανεμόπτερα (με 3-5 μ. εκπέτασμα). Αν προσπαθήσεις να τραβήξεις ένα μικρό ανεμόπτερο, αυτό θα πιάσει γρήγορα μεγάλη ταχύτητα και η απογείωσή του θα προσομοιάζει με εκτόξευση ρουκέτας. Αντίθετα το μεγάλο ανεμόπτερο θα φύγει πιό ήπια, και θα πιάσει μεγαλύτερο ύψος απέναντι στον ίδιο άνεμο, από ότι το μικρότερο, αν και αυτό δεν συγκρίνεται με την επίδοση του χειρουργικού σωλήνα.

Ομως η δύναμη του chandau μπορεί να θεωρηθεί πλεονέκτημα σε κατάσταση νηνεμίας, γιατί έτσι το ανεμόπτερο πιάνει μία ασφαλή ταχύτητα πτήσης γρήγορα.

Το σαντώ είναι το πιό ανθεκτικό λάστιχο από τα τρία που περιγράφουμε, άρα θα υπηρετήσει τον αερομοντελιστή για περισσότερο καιρό.

ΑΤΟΦΙΟ ΛΑΣΤΙΧΟ
Αυτό έχει περίπου τα ίδια χαρακτηριστικά με το σαντώ, απλά είναι "μονόκλωνο" και ακάλυπτο. Κοστίζει πολύ λιγότερο από το σαντώ, αλλά και η ζωή του είναι ανάλογη. Είναι δυσεύρετο. Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο.
ΕΛΑΣΤΙΚΟΣ ΣΩΛΗΝΑΣ
Χωρίς αμφιβολία ο μαλακός σωλήνας, παρέχει την καλύτερη υπηρεσία στην εκτόξευση ενός ανεμόπτερου, γι' αυτό και όλα σχεδόν τα μπάντζι του εμπορίου περιέχουν τέτοιο ελαστικό μέρος. Επειδή πολλοί τέτοιοι σωλήνες είναι από υλικό latex, και επειδή παρόμοιο υλικό χρησιμοποιούν στα χειρουργεία, επεκράτησε το λάστιχο αυτό να το λέμε "χειρουργικό" σωλήνα (surgical tubing), άνεξάρτητα από το υλικό του σωλήνα.

Ο σωλήνας μπορεί να τεντωθεί έως και 6 φορές το αρχικό του μήκος. Η ανάλωση της ενέργειάς του γίνεται με ηπιότερο ρυθμό, που έχει σαν αποτέλεσμα να διατηρεί σταθερή έλξη για περισσότερο χρόνο, δίνοντας μεγαλύτερο ύψος σε κάθε είδος ανεμόπτερου συγκριτικά με το chandau.

Φυσικά χρειάζονται λίγο μεγαλύτερο γήπεδο για να μπορέσει κανείς να τα τεντώσει στο μεγαλύτερο δυνατό μήκος. Δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι ο αφέτης (είτε ο ίδιος ο χειριστής, είτε ο βοηθός) πρέπει να βαδίσουν τουλάχιστον 100-130 μέτρα, τεντώνοντας το λάστιχο, για να έρθουν στην θέση απογείωσης.

Ανάλογα με το μέγεθος του ανεμόπτερου, πρέπει να επιλεγεί και η διατομή του σωλήνα. Για ανεμόπτερα έως 2 μέτρα κατάλληλη είναι η διάμετρος 6 χιλιοστών, ενώ για μεγαλύτερα ανεμόπτερα χρησιμοποιείται διάμετρος 8 χιλ ή μεγαλύτερη.

Η αντοχή τους είναι μικρότερη από του σαντώ, αλλά δεν είναι ακριβά γι' αυτό που προσφέρουν.

Αποθήκευση του λάστιχου

Ολα τα λάστιχα πρέπει να φυλάσσονται σε σκοτεινό και όχι θερμό μέρος. Τα μονοκόματα λάστιχα και ο σωλήνας, πρέπει μετά την χρήση να καθαρίζονται και να πασπαλίζονται με σκόνη ταλκ.

Είναι προφανές ότι κάθε μέρα που εκτίθεται το λάστιχο στον ήλιο, στο μοντελοδρόμιο, χάνει ένα σημαντικό μέρος από την ελαστικότητα, και την αντοχή του.

Η τεχνική εκτόξευσης με μπάντζι

Αν είσαι πρωτάρης, πρέπει να τηρήσεις την αρχή: ασφαλέστερη απογείωση δίνει το περισσότερο τέντωμα, παρά το λιγότερο τέντωμα. Ετσι αποφεύγεται η χαμηλή ταχύτητα άφεσης, που μπορεί να φέρει απώλεια στήριξης κοντά στο έδαφος.

Τα πηδάλια είναι πιό αποτελεσματικά στην μεγαλύτερη ταχύτητα. Αυτό είναι επιθυμητό, απλά μην υπερδιορθώνεις.

Οι πεπειραμένοι αερομοντελιστές κρατούν και εκτοξεύουν οι ίδιοι το ανεμόπτερο με τον καταπέλτη. Αν είσαι αρχάριος ανάθεσε αυτή την αποστολή σε ένα βοηθό, κατά προτίμηση σε ένα αερομοντελιστή που έχει πείρα σε ανεμόπτερα.

  • Στήσε το μπάντζι ακριβώς απέναντι από την διεύθυνση του πνέοντος ανέμου, και για τις πρώτες απογειώσεις είναι καλή ιδέα να τις κάνεις κάποια ημέρα που η ένταση του ανέμου είναι πολύ μικρή (έως 10 χ.α.ω).
    ΠΡΟΣΟΧH: Ο πάσαλος στον οποίο δένεται η άκρη του μπάντζι πρέπει να είναι ανθεκτικός και να καρφώνεται αρκετά βαθειά στο έδαφος. Αν ο πάσαλος ξεκαρφωθεί την στιγμή της έντασης του λάστιχου, μπορεί να πετάξει μακρυά και να προκαλέσει τραυματισμό.
  • Ο βοηθός βηματίζει όσο χρειάζεται για να τεντώσει τον καταπέλτη στο 80% του μήκους της δυναμικότητάς του. Βάλε ένα σημάδι να αναγνωρίζεις αμέσως την απόσταση αυτή στις επόμενες απογειώσεις.
  • Εσύ συμφέρει να καθήσεις πίσω από το ανεμόπτερο.
  • Αγκιστρώνει τον κρίκο του αλεξίπτωτου στον γάντζο και σκοπεύει ακριβώς μπροστά, με ανασηκωμένη την μύτη περίπου 15-30 μοίρες. Αν φυσάει, πρέπει να κρατάει το ανεμόπτερο με τα δύο χέρια για να μην περιστραφεί και απογειωθεί με κλίση των φτερών.
  • Κάνε ένα τελευταίο έλεγχο στα πηδάλια και δώσε εντολή να το αφήσει.

  • Ο βοηθός σπρώχνει το ανεμόπτερο προς τα εμπρός, χωρίς να αλλάξει την γωνία που είχε. Πριν ολοκληρώσει το σπρώξιμο, θα νιώσει ότι έχει αναλάβει την έλξη του η τάση του τεντωμένου καταπέλτη.

  • Το ανεμόπτερο θα ακολουθήσει τροχιά ανόδου στην αρχή με μεγάλη γωνία, και στην συνέχεια σχεδόν θα οριζοντιώσει. Θυμηθείτε ότι η ένταση του ανέμου είναι μικρή. Στο σημείο αυτό δεν θα εξασκείται έλξη από το λάστιχο. Το ανεμόπτερο θα απαγκιστρωθεί από μόνο του. Αν φυσάει δυνατός άνεμος, θα χρειαστεί να δώσεις για λίγο down elevator.
  • Το ανεμόπτερο, ελεύθερο πλέον, θα αρχίσει την ολίσθησή του. Στην αρχή αδιαφόρησε για την διάρκεια των πτήσεων, ώστε μέσα στον χρόνο παραμονής σου στο μοντελοδρόμιο, να επαναλάβεις πολλές φορές την διαδικασία της εκτόξευσης, για να αποκτήσεις την αίσθηση του ανεμόπτερου πάνω στο νήμα.

Η θέση του άγκιστρου

Η θέση του άγκιστρου απογείωσης στην κοιλιά του σκάφους προσδιορίζει το ύψος και την ευστάθεια της απογείωσης. Οι θεωρητικές θέσεις του άγκιστρου που αναφέρει η βιβλιογραφία ποικίλουν από 20 μοίρες μπροστά από την κατακορυφο του ΚΒ έως ακριβώς στην κατακόρυφο του ΚΒ. Πολύ μεγάλο εύρος δεν συμφωνείτε;

Το σχέδιο/οδηγίες του ανεμόπτερου που έχεις δείχνουν μία θέση του άγκιστρου. Για την αρχή βάλε και συ το άγκιστρο σ' αυτή την θέση. Η θέση του γάντζου συμφέρει να είναι ρυθμιζόμενη. Είτε με ειδικό ρυθυμιζόμενο γάντζο, είτε με απλό γάντζο που ξεβιδώνει από την μία τρύπα για να βιδωθεί σε άλλη.

Εν γένει όταν ο γάντζος είναι πιό μπροστά από την ιδανική θέση το ανεμόπτερο θα αναρριχηθεί σε μικρότερο ύψος, αλλά σε όλη την διαδρομή της απογείωσης θα είναι πολύ σταθερό, δηλαδή δεν θα χρειάζεται πολλές διορθώσεις. Αν όμως ο γάντζος είναι πιό πίσω από την ιδανική θέση η αναρρίχηση είναι δύσκολη και πολλές φορές ημιτελής.

  • Αν στην διάρκεια της αναρρίχησης με το μπάντζι το ανεμόπτερο είναι δύσκολο να κρατηθεί στην ευθεία, ή απαγκιστρώνεται πρόωρα μόνο του, σημαίνει ότι ο γάντζος είναι πολύ πίσω. Μετάφερε την θέση του γάντζου προς τα εμπρός (3 χιλ κάθε φορά), έως ότου σταματήσουν αυτά τα φαινόμενα.
  • Αν στην διάρκεια της αναρρίχησης τραβήξεις up το elevator και το ανεμόπτερο αυξάνει την γωνία ανόδου και πέρνει μεγαλύτερο ύψος χωρίς να στολλάρει, ή να απαγκιστρωθεί μόνο του η θέση του γάντζου είναι πιό μπροστά από την ιδανική. Μετάφερε τον γάντζο προς τα πίσω σε διαστήματα των 3 χιλ, έως ότου εμφανιστούν αυτά τα φαινόμενα.

Η ιδανική θέση είναι αυτή που δίνει στο ανεμόπτερο την δυνατότητα να αναρριχηθεί στο μεγαλύτερο ύψος, χωρίς να υπεισέλθει σήμα up από το elevator, και με ελάχιστες διορθώσεις της ευθείας με το rudder.

Η εκτόξευση σε διαφορετικές εντάσεις ανέμου

Το μπάντζι είναι απογοητευτικό σε νηνεμία και η χρήση elevator για να κρατήσεις το τέντωμα μάλλον θα χειροτερέψει την κατάσταση. Το ανεμόπτερο θέλει κάποια σχετική ταχύτητα για να κρατηθεί και αυτή θα την βρεί μόνο από τον ρυθμό επαναφοράς του λάστιχου. Η γωνία αναρρίχησης θα είναι μικρή (και πρέπει να είναι μικρή), ώστε να διατηρείται η ταχύτητα πτήσης. Σε καταστάσεις λοιπόν με άνεμο έως 10 χ.α.ω. τράβα το μπάντζι περίπου 110 μέτρα περισσότερο από την κατάσταση ηρεμίας του (που είναι 150 μέτρα περίπου). Το αναμενόμενο ύψος απαγκίστρωσης θα είναι από 80 έως 110 μέτρα.

Σε ανέμους από 10 έως 20 χ.α.ω. το μπάντζι είναι στην καλύτερη απόδοσή του. Η τροχιά που θα ακολουθήσει θα είναι περισσότερο καμπύλη. Τράβα το μπάντζι περίπου 90 μέτρα περισσότερο. Το ύψος που θα πιάσει αναμένεται μεταξύ 110 και 150 μέτρα. Η απαγκίστρωση θα συμβεί πιό κοντά στην κάτω άκρη του μπάντζι.

Το μπάντζι είναι ασφαλές σε ισχυρούς ανέμους, γιατί όλες οι δυνάμεις απορροφώνται από το λάστιχο. Η αρχική έκταση του μπάντζι δεν χρειάζεται να γίνει πάνω από 80 μέτρα, και το σπρώξιμο στην απογείωση δεν χρειάζεται να είναι πολύ δυνατό. Απλά το αφήνεις και αυτό πετάει αφού ο σχετικός άνεμος υπερβαίνει την ταχύτητα πτήσης του. Μετά την απογείωση συνήθως το ανεμόπτερο ανασηκώνει την μύτη και κοντράρει με την κοιλιά στον άνεμο. Η τροχιά αναρρίχησης είναι η πλέον καμπύλη. Η απόκτηση ύψους είναι μεγάλη και πλησιάζει τα 200 μέτρα.

Κάτω από την πίεση του άνεμου το λάστιχο εκτείνεται κι' άλλο και το μοντέλο βρίσκεται ανερχόμενο πίσω από την θέση άφεσης. Σ΄αυτή την κατάσταση ίσως χρειαστεί λίγο σήμα down για να προχωρήσει μπροστά. Οπως ανεβαίνει με τεντωμένο το λάστιχο το ύψος που μπορεί να γίνει η απαγκίστρωση θα είναι το ψηλότερο δυνατό και μπορεί να ξεπεράσει τα 200 μέτρα.

Οταν μάθεις τα κόλπα της εκτόξευσης, με μπάντζι, είναι ώρα να κυνηγήσεις θερμικά. Με λίγη εξάσκηση, σε λίγο θα διπλασιάσεις και ακόμα θα τριπλασιάσεις τους αρχικούς χρόνους της πτήσης σου.

Στροφή

Στις πρώτες πτήσεις κάνε μεγάλες ανοικτές στροφές. Επειδή τα ελαφρυά ανεμόπτερα τριμάρονται για να πετάνε κοντά στην γωνία που στολλάρουν, πρέπει να προσέξεις να μην στολλάρει στην στροφή. Πριν ξεκινήσεις την στροφή ρίξε λίγο την μύτη να πάρει ταχύτητα.

Στην εξέλιξη, και αφού συνηθίσεις το μοντέλο, άρχισε να κάνεις πιό κλειστές στροφές, προσπαθώντας να χάσεις όσο λιγότερο ύψος γίνεται. Βάλε το ανεμόπτερο στην επιθυμητή στροφή με το rudder, και όταν η κλίση των φτερών έρθει εκεί που θέλεις, άσε το rudder και άρχισε να τραβάς το elevator.
Οσο πιό κλειστή γίνεται η στροφή, τόσο περισσότερο elevator χρειάζεται για να διατηρηθεί η ισορροπία και το ύψος.

Το κυνήγι του θερμικού

Η συχνότητα εμφάνισης, το μέγεθος ή ένταση και η διάρκεια των θερμικών ποικίλει από μέρα σε μέρα, στο ίδιο μοντελοδρόμιο. Σαν αρχάριος που είσαι να προτιμήσεις μία μέρα με ασθενή άνεμο, και πολλά θερμικά, για να μην παρασυρθείς πολύ από τον άνεμο, και μετά δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω. Μια ηλιόλουστη ημέρα με πολλά μικρά συνεφάκια είναι ιδανική. Η καταλληλότερη ώρα είναι όταν η γη αρχίσει να θερμαίνεται γρήγορα από τον ήλιο, δηλαδή το μεσημέρι και το απόγευμα.

Ενα από τα πιό αποδοτικά σχέδια πτήσης για την ανεύρεση θερμικού, είναι αυτό που το μοντέλο πετάει σε τροχιά "S". Η απαγκίστρωση συνήθως θα σε βρεί με την μύτη κόντρα στον πνέοντα άνεμο. Κάνε μία μικρή στροφή 30 μοιρών στα αριστερά (ή στα δεξιά) και άσε το να ταξιδέψει.

Ο λόγος που στρέφεις το ανεμόπτερο σε αυτή την μικρή γωνία είναι για να παρακολουθείς την άτρακτο από το πλάϊ, ώστε να σου δίνει καλύτερα μηνύματα του τι συμβαίνει εκεί ψηλά.

Κράτα αυτή την πορεία έως ότου το ανεμόπτερο απομακρυνθεί τόσο που να αρχίσεις να ανησυχείς. Τότε γύρνα την μύτη προς την άλλη μεριά για να ακολουθήσει ίχνος ακριβώς κάθετα στον πνέοντα άνεμο (η στροφή συμφέρει να γίνει προς την μεριά του πνέοντος ανέμου), με τους ίδιους ακριβώς στόχους.

Οταν και πάλι το ανεμόπτερο απομακρυνθεί πολύ κάνε στροφή να επαναλάβεις το παράλληλο ίχνος.

Παρατήρησε αν το ανεμόπτερο κατέρχεται (και με πιό βαθμό) ή αν ανέρχεται, και ιδιαίτερα αν στο δρόμο του υπάρχουν "ανωμαλίες" που το κάνουν να "χοροπηδάει" στιγμιαία. Αν εκεί που προχωράει μόνο του, αρχίσει να στρίβει (πάλι μόνο του) ίσως να είναι σημάδι ότι εκεί κοντά υπάρχει κάποιο θερμικό.

Για να αυξηθούν οι πιθανότητες να χτυπήσεις το θερμικό, πρέπει να καλύψεις όσο περισσότερο ουρανό είναι εφικτό.

Να θυμάσαι ότι τα θερμικά μετακινούνται με τον πνέοντα άνεμο. Ετσι, εκτός αν βρείς το θερμικό, δεν σε συμφέρει να στρίψεις και να πετάξεις στο υπήνεμο του χώρου, γιατί τον αέρα αυτό τον έχεις ήδη ελέγξει.

Θα συνεχίσεις το ψάξιμο στο upwind έως ότου βρείς θερμικό, ή εξαντλήσεις όλο το ύψος ασφαλείας, οπότε αναγκαστικά θα έρθεις για προσγείωση.

Τα σημάδια

Και τώρα που έχεις κάποια ιδέα πως να ψάχνεις για το θερμικό, ας δούμε πως θα αναγνωρίσεις ένα, και πως θα μείνει το ανεμόπτερο μέσα του. Ευτυχώς τα πουλιά ξέρουν καλά αυτή την δουλειά, γι αυτό αν δείς κάποιο πουλί να πετάει σε κύκλους χωρίς να κινεί τα φτερά του, οδήγησε το ανεμόπτερό σου κάτω από αυτά, και λίγο προς την μεριά του πνέοντος ανέμου. Αν το θερμικό αρχίζει από χαμηλά σύντομα θα το βρείς και θα κερδίσεις ύψος.

Τα θερμικά είναι πηγή αναταράξεων. Οταν το ανεμόπτερό σου μπεί στο όριο του θερμικού, λογικά θα κουνήσει τα φτερά του. Το πως θα αντιδράσει εξαρτάται από την γωνία που πλησιάζει το θερμικό, από την ταχύτητα που πετάει, και από το πλάτος του καθοδικού που το περιβάλει.

Αν το καθοδικό (Κ) που το περιβάλλει έχει μικρό πλάτος, (σχήμα 1), το ανεμόπτερο μπορεί να μπεί γρήγορα μέσα στον πυρήνα με το ένα φτερό (A), οπότε θα πάρει κλίση αντίθετη με το θερμικό, και θα βγεί μόνο του.

Αν το καθοδικό (Κ) είναι μεγάλο (σχήμα 2), θα πάρει κλίση προς το μέρος του πυρήνα και θα μπει μέσα του.

Ο χειριστής δεν αντιλαμβάνεται άμεσα αν συμβαίνει το ένα ή το άλλο. Χρειάζεται μερικά δευτερόλεπτα για να καταλάβει αν το ανεμόπτερο πετάει με κανονική ολίσθηση ή κερδίζει ύψος.

Για την περίπτωση που το ανεμόπτερο δεν έχει μπεί στο θερμικό υπάρχουν δύο τακτικές αντίδρασης του χειριστή, που οποιαδήποτε ακολουθήσει, θα τον οδηγήσει στο κέντρο του θερμικού. Κατ' αρχή αφού το μοντέλο ολισθαίνει κανονικά, σημαίνει ότι δεν είναι μέσα στο θερμικό, αλλά ήδη έχει πάρει ένδειξη ότι μόλις άγγιξε τα όριά του, άρα πρέπει να κάνει στροφή για να το ξανασυναντήσει.

  • a. Σταμάτα την αρχική στροφή και συνέχισε με αντίθετη, ή
  • b. Συνέχισε στην ίδια φορά με την αρχική στροφή.
Αν ακολουθήσεις την πορεία που δείχνουν τα δύο σχήματα θα βρεθείς μέσα στο θερμικό.


Στην περίπτωση που το μοντέλο μπει μόνο του στο θερμικό, γνωρίζεις μεν ότι είναι εκεί, αλλά δεν γνωρίζεις το μέγεθος και το κέντρο του. Μη βιαστείς να ενεργήσεις. Ασε το να πετάξει και να βγει απο το θερμικό. Οταν ηρεμήσουν οι αναταράξεις, κάνε μία ήρεμη στροφή ακτίνας περίπου 30 μέτρων, για να επιστρέψεις στο θερμικό με κάθετη κατεύθυνση από αυτή που είχε όταν μπήκε. Οταν περάσει και πάλι το όριο του ανοδικού, έχεις αρκετά στοιχεία για να εκτιμήσεις το μέγεθός του. Συνέχισε να κάνεις στροφές, προς την ίδια φορά, προσπαθώντας να διαπιστώσεις και το κέντρο του.

Τότε σφίξε την στροφή, και μείνε μέσα του όσο μπορείς. Μην ξεχνάς ότι το θερμικό μετατοπίζεται μαζί με τον άνεμο. Αρα για να μείνεις στο κέντρο του, το υπήνεμο σκέλος της στροφής πρέπει να γίνει ευθύ και μακρύ όσο χρειάζεται για να κρατηθείς μέσα του.

Αν κατά την πρώτη στροφή δεν είδες σαφείς ενδείξεις της θέσης του θερμικού, συνέχισε με στροφή μεγαλύτερης διαμέτρου να καλύψεις μεγαλύτερη περιοχή γύρω από το σημείο που υποθέτεις ότι υπάρχει το θερμικό. Χρειαζεται υπομονή. Εκεί είναι. Απλά περιμένει να το ξετρυπώσεις. Διάβαζε τον αέρα, που ανεβαίνει και που όχι, και μετακίνησε το ανεμόπτερο προς τα σημεία που υπάρχει ανοδικό.

Πως θα βγώ από ένα δυνατό θερμικό;

Και εκεί που αναλώνεις ώρα για να βρείς ένα μικρό θερμικό, ξαφνικά το ανεμόπτερο μπαίνει σε ένα δυνατό θερμικό που το ανεβάζει πολύ γρήγορα σε ύψος και απόσταση ανησυχητικά.

Η προσπάθειά σου τώρα είναι να βγείς από το θερμικό και να επιστρέψεις κόντρα στον άνεμο, προς την θέση σου. Γύρω από τα θερμικά ανοδικά υπάρχουν πάντα καθοδικά. Για να ξεπεράσεις αυτή την περιοχή θα τριμάρεις από τον πομπό μερικά κλικ down, να αποκτήσει λίγο περισσότερο ταχύτητα. Μη κάνεις αυτή την κίνηση με το stick γιατί έτσι το ανεμόπτερο θα αποκτήσει πολύ μεγάλη τατύχητα.

Βέβαια καλύτερη λύση είναι να εφοδιάσεις το ανεμόπτερο με αερόφρενα, που όταν ενεργοποιηθούν αυξάνουν την οπισθέλκουσα και μειώνουν την άντωση, οπότε το ανεμόπτερο θα εκτελέσει κάθοδο με μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι πριν.

Η προσγείωση του ανεμόπτερου

Δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία. Λόγω όμως του μεγάλου λόγου ολίσθησης, τα διάφορα σκέλη της διαδικασίας προσγείωσης μπορούν και πρέπει, να γίνουν πιό χαμηλά. Αν έχει αερόφρενα, μπορεί να πλησιάσει το σημείο προσγείωσης σε μεγαλύτερο ύψος και την κατάλληλη στιγμή να τα ενεργοποιήσεις οπότε θα μειώσει τον λογο ολίσθησης (θα αυξήσει την γωνία και βαθμό καθόδου), και θα καθήσει στο σημείο που έχεις προβλέψει.

"Προσγείωση" στα χέρια του Θόδωρου.

 

[ Το ξεκίνημα ] - [ Πτήση στην πλαγιά ] - [ Κατηγορίες ανεμοπτέρων ] - [ Kατηγορία F3J ] - [ Θεωρία ]

 


 

Πρώτη σελίδα/Home Περιεχόμενα