Εισαγωγή
στην
Ελεύθερη Πτήση


[ μηχανισμοί ελέγχου της πτήσης]
[ η έλικα των λαστιχοκίνητων ]
[ το λάστιχο Α΄μέρος ] - [ το λάστιχο Β'μέρος ]
[ μοτέρ πεπιεσμένου αερίου ]

 

Λίγα λόγια για την κλάση

Στην ελεύθερη πτήση (free flight) δεν υπάρχει οποιαδήποτε φυσική ή ηλεκτρονική σύνδεση μεταξύ μοντέλου και ανθρώπου, μετά την απογείωση. Αυτό δεν αποκλείει την τοποθέτηση επάνω στο σκάφος διαφόρων μηχανισμών (ορολογιακών και μη) που ελέγχουν την ροή του καύσιμου ή την γωνία των πηδάλιων κ.λ.π.

Ολα τα μοντέλα ελεύθερης πτήσης ρυθμίζονται να πετάνε σε κύκλους. Αυτά που πετάνε σε εσωτερικούς χώρους για να μένουν στο κέντρο της αίθουσας και να μην χτυπάνε στους τοίχους, αυτά δε που πετάνε σε εξωτερικούς χώρους για να μην απομακρύνονται πολύ. Οπως είναι φανερό, τα τελευταία χρειάζονται για την πτήση τους μεγάλες εκτάσεις χωρίς εμπόδια.

Τι ζητάμε από τα μοντέλα ελεύθερης πτήσης;

Ο στόχος στην πτήση των απλών μοντέλων ελεύθερης πτήσης, είναι να απογειωθούν και να προσγειωθούν μετά από μία ικανοποιητική πτήση, κοντά στο σημείο απογείωσης. Το αν θα μείνουν πολύ ώρα στον αέρα δεν ενδιαφέρει, αλλά και δεν ενοχλεί, εφ' όσον δεν υπάρχει κίνδυνος να απομακρυνθούν πολύ και να χαθούν. Τα απλά μοντέλα δεν προορίζονται για πτήσεις με δυνατό άνεμο.

Τα αγωνιστικά μοντέλα διαγωνίζονται μόνο για να πετύχουν τον μεγαλύτερο χρόνο πτήσης, έως το χρονικό όριο που ορίζουν οι κανονισμοί. Αυτά πρέπει να εκτελέσουν την πτήση τους ανεξάρτητα από την ένταση του ανέμου (έως το όριο των 9μ/δευτ), και όταν φυσάει δυνατά, απομακρύνονται πολύ από το σημείο απογείωσης.

Η κλάση περιλαμβάνει ανεμόπτερα (F/F gliders), λαστιχοκίνητα (F/F rubber), και μηχανοκίνητα (F/F power).

 

ΑΝΕΜΟΠΤΕΡΑ

Οι νέοι αερομοντελιστές έλκονται από τα ανεμόπτερα ελεύθερης πτήσης γιατί εντυπωσιάζονται από τις απλές και ωραίες γραμμές τους, ενώ ταυτόχρονα μαγεύονται από την επιβλητική ολίσθησή τους. Αλλωστε αυτά είναι και οι γνησιότεροι εκπρόσωποι του αερομοντελισμού.

Πως μπορεί ένα ανεμόπτερο ελεύθερης πτήσης να πάρει το αρχικό του ύψος;

  • Με εκτίναξη (με το χέρι ή με λαστιχένιο καταπέλτη)
  • Με ρυμούλκηση (με τρέξιμο)
  • Με βοηθητικό κινητήρα (οπότε λέγεται και μοτοανεμόπτερο)
  • Με άφεση από ψηλό σημείο (στο οποίο το έχουμε ανεβάσει εμείς π.χ. κορυφή λόφου)

 

ΛΑΣΤΙΧΟΚΙΝΗΤΑ

Πως είναι το σύστημα έλξης στα λαστιχοκίνητα;

Απαρτίζεται από μία ή περισσότερες λουρίδες λάστιχου, κατάλληλης ποιότητας μήκους και διατομής. Πριν την πτήση το στρίβουμε πολλές φορές, και έτσι αποθηκεύει ενέργεια. Στην συνέχεια το αφήνουμε ελεύθερο να ξεστρίβεται, και έτσι γυρίζει η έλικα που είναι συνδεδεμένη στην άκρη του. Το λάστιχο το λέμε και ελαστικό μοτέρ, ή απλά "μοτέρ".

Η σημασία του συνδυασμού Ελικας/Λάστιχου (Ε/Λ)

Στα λαστιχοκίνητα η κυριώτερη συνθήκη για την επιτυχία είναι να γυρίσει ή έλικα αποδοτικά και για περισσότερη ώρα, ενώ το υπόλοιπο αερπολάνο θα συμμετέχει στον καλύτερο δυνατό βαθμό.

Ο συνδυασμός Ελικας/Λάστιχου (Ε/Λ) το απλό αυτό σύστημα παραγωγτής έλξης, είναι το σημαντικότερο τμήμα του λαστιχοκίνητου μοντέλου. Για παράδειγμα μία επέμβαση στο σχέδιο (καλύτερη αεροτομή κ.λ.π.), μπορεί να βελτιώσει την διάρκεια της πτήσης μόνο έως 5-10% ενώ η σωστή επιλογή του Ε/Λ μπορεί να την βελτιώσει έως και 500%.

Οταν λέμε καλό συνδυασμό Ε/Λ, εννοούμε θεωρητικά μία έλικα με μεγάλο βήμα, μεγάλη διάμετρο και μεγάλη επιφάνεια, και λάστιχο με το μεγαλύτερο δυνατό βάρος που επιτρέπουν οι κανονισμοί (καθώς και η αντοχή του σκελετού), στον καταλληλότερο συνδυασμό διατομής/μήκους. Κι' αυτό το τελευταίο είναι ίσως ο σπουδαιότερος παράγοντας για την αποδοτικότερη εκμετάλλευση της ενέργειας του στριμμένου λάστιχου.

Αλλά..., είναι σχεδιασμένα τα διάφορα kits των λαστιχοκίνητων μοντέλων γύρω από τους παράγοντες έλικα και λάστιχο; Δυστυχώς πάρα πολλά δεν είναι. Και εκτός από τον κακό σχεδιασμό, περιλαμβάνουν όποια έλικα και ότι λάστιχο έτυχε να είναι διαθέσιμο την στιγμή της συσκευασίας τους.

Ρώτα κάποιον που ξέρει να αξιολογήσει την έλικα και το λάστιχο που έχεις, κι αν δεν είναι καλά μη διστάσεις να τα αλλάξεις με καλύτερα.

Λαστιχοκίνητα εσωτερικών χώρων

Το λαστιχοκίνητο που πετάει αποκλειστικά σε κλειστούς χώρους ζητάει να διατηρηθεί η έλξη σ' όλο τον χρόνο πτήσης, και βασίζεται λιγότερο στον βαθμό καθόδου της ελεύθερης ολίσθησής του.

Φυσιολογικά η ισχύς στην αρχή είναι μεγαλύτερη και έτσι ανέρχεται και πλησιάζει την οροφή. Με ένα καλό υπολογισμό του Ε/Λ η μεγάλη ισχύς θα μειωθεί εγκαίρως και δεν θα χτυπήσει στην οροφή. Μετά θα διατηρηθεί στο ίδιο επίπεδο, επιτρέποντάς του να πετάξει για αρκετή ώρα λίγο κάτω από την οροφή. Οταν η ισχύς μειωθεί ακόμη περισσότερο θα αρχίσει να κατεβαίνει.

Ο υπολογισμός του Ε/Λ θεωρείται επιτυχημένος αν το μοντέλο προσγειωθεί με την έλικα να γυρίζει ακόμα, με ένα μικρό και ασήμαντο υπόλοιπο στροφών στο λάστιχο. Αν το ίδιο μοντέλο πρόκειται να πετάξει σε χώρο με διαφορετικό ύψος οροφής, χρειάζεται άλλο συνδυασμό Ε/Λ.

Λαστιχοκίνητα ανοιχτών χώρων

Εδώ αντίθετα η διάρκεια της πτήσης βασίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό στην ικανότητα του μοντέλου να ολισθαίνει σαν ανεμόπτερο, και να εκμεταλλεύεται τα ανοδικά, γι αυτό η προσέγγιση στη επιλογή του Ε/Λ είναι διαφορετική.

Θα συνέφερε η ενέργεια του λάστιχου να αναλωθεί αποκλειστικά στην φάση της ανόδου, για να αναρριχηθεί στο μεγαλύτερο δυνατό ύψος. Στην πράξη το μοντέλο ανέρχεται με μεγάλο βαθμό και γωνία ανόδου σε μεγάλο ύψος, μετά περνάει στην φάση της οριζόντιας πτήσης με την έλικα να έλκει, πλην όμως η έλξη αυτή μειώνεται πολύ πιό γρήγορα και εκτονώνεται ενώ ακόμα το μοντέλο βρίσκεται ψηλά.

Για να αποφύγουμε την οπισθέλκουσα της τεράστιας έλικας στην φάση της ολίσθησης, υιοθετούμε μηχανισμούς που είτε την αφήνουν να γυρίζει ελεύθερα, είτε διπλώνουν τα πτερύγιά της στο πλάϊ της ατράκτου.

Πριν βγούν λανθασμένα συμπεράσματα διευκρινίζεται ότι ο συνδυασμός Ε/Λ είναι και πάλι σπουδαίος, γιατί όσο ψηλότερα αρχίσει την ολίσθησή του τόσο περισσότερο θα μείνει στον αέρα. Αλλά κυρίως αυξάνουν οι πιθανότητες να πιάσει το αναγκαίο θερμικό, χωρίς το οποίο κανένα μοντέλο δεν μπορεί να εξασφαλίσει το Max.

 

ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΑ

Μηχανοκίνητα εσωτερικών χώρων

Εφοδιάζονται με μοτέρ πεπιεσμένου αερίου, ή ηλεκτρικά μοτέρ. Δεν είναι λογικό να πετάξει τέτοιο μοντέλο σε κλειστό χώρο με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Ισχύουν και εδώ οι γενικές παρατηρήσεις που αναφέρονται στα λαστιχοκίνητα εσωτερικών χώρων. Η ρύθμιση του μοτέρ στοχεύει στο να λειτουργεί σε ήπια ισχύ, στο μεγαλύτερο μέρος της πτήσης. Μετά από ένα χρονικό διάστημα που προσδιορίζει το μέγεθος της δεξαμενής ή η χωρητικότητα των μπαταριών, η ισχύς τους πέφτει (αφού μειώνεται η πίεση του αερίου, ή αντίστοιχα πέφτει η τάση των μπαταριών), και αρχίζει η κάθοδος, κατά την οποία η έλικα συνεχίζει να περιστρέφεται, παρατείνοντας την φάση της ολίσθησης.

Μηχανοκίνητα εξωτερικών χώρων

Οταν είναι εφοδιασμένα με κινητήρα εσωτερικής καύσης, αυτός ρυθμίζεται να λειτουργήσει για ένα μικρό διάστημα, όσο χρειάζεται να πάρουν ύψος. Για παράδειγμα στην αγωνιστική κατηγορία F1C ο κινητήρας λειτουργεί το μέγιστο 7 δευτερόλεπτα.

Στα σπορ μηχανοκίνητα ο κινητήρας είναι πιό ασθενής και ο βαθμός ανόδου ήπιος. Εδώ πρέπει να λειτουργήσει για περισσότερη ώρα, προκειμένου να ανεβάσει το μοντέλο στο επιθυμητό ύψος.

Το ίδιο ισχύει και για τα εφοδιασμένα με ηλεκτρικό μοτέρ ή με μοτέρ πεπιεσμένου αερίου.

Στα μοντέλα με τον μικροσκοπικό κινητήρα αντίδρασης (Jetex), αναγκαστικά η ώθηση είναι δυνατή και προορίζεται μόνο για σύντομη άνοδο.

[ μηχανισμοί ελέγχου της πτήσης]
[ η έλικα των λαστιχοκίνητων ]
[ το λάστιχο Α΄μέρος ] - [ το λάστιχο Β'μέρος ]
[ μοτέρ πεπιεσμένου αερίου ]

 


Πρώτη σελίδα/Home Περιεχόμενα