Mercury CO2

Το γνωστό μοντέλο με μοτέρ
πεπιεσμένου αερίου


[ Εισαγωγή ] - [ Mercury 1 ] - [ Mercury 2] - [ Παραλλαγές-Βελτιώσεις ] - [ Πτήση ]

 

Εισαγωγή

Τα λαστιχοκίνητα Mercury μπορούν να δεχθούν μοτέρ πεπιεσμένου αερίου CO2. Κατάλληλα μοτέρ για πτήση σε εξωτερικό χώρο είναι αυτά με κυβισμό 0,06-0,07 κ.ε. (60-70 κ.χιλ).

 

Μπορώ να εναλλάσω την μία μορφή με την άλλη;

Ενα έτοιμο λαστιχοκίνητο Mercury μπορεί να μετατραπεί σε μηχανοκίνητο CO2 κάνοντας τις ελάχιστες αλλά απαραίτητες επεμβάσεις.

Ο άξονας του λαστιχοκίνητου, μαζί με το κουζινένο και την έλικα, βγαίνει εύκολα. Αντίστοιχα το μοτέρ αερίου βιδώνεται μόνιμα στην βάση του, η οποία μπορεί να αφαιρείται ή να εφαρμόζει στο σκάφος, με την βίδα που κρατάει το σκέλος προσγείωσης.

Εδώ όμως προκύπτει ένα πρόβλημα. Στο λαστιχοκίνητο η μάζα του ελαστικού μοτέρ είναι περίπου μοιρασμένη εκατέρωθεν του ΚΒ, ενώ στο μηχανοκίνητο το μοτέρ και η δεξαμενή του βιδώνονται μπροστά από το ΚΒ, στην μύτη.

Είναι λοιπόν προφανές ότι η επίτευξη του ιδανικού κέντρου βάρους στην μηχανοκίνητη μορφή δεν είναι απλή υπόθεση.

Διαφαίνεται ότι η θέση του φτερού στην μηχανοκίνητη μορφή πρέπει να είναι πολύ πιό μπροστά από αυτή του λαστιχοκίνητου.

Αν ο πυλώνας είναι κολλημένος, η λύση είναι να προστίθεται μεγάλη ποσότητα αντισταθμιστικού έρματος στην ουρά, η οποία θα πρέπει να αφαιρείται για την επαναφορά στην λαστιχοκίνητη μορφή.

Η δεύτερη και καλύτερη λύση είναι να φτιάξεις μία νέα άτρακτο, η οποία θα έχει βιδωμένο μόνιμα το μοτέρ, και στην οποία ο πυλώνας θα στερεώνεται με λάστιχα για να τον τοποθετήσεις εκεί ακριβώς που θα επιτυγχάνεται η ισορροπία του μοντέλου χωρίς την προσθήκη αντισταθμιστικού βάρους.

 

Στερέωση του μοτέρ

Α' τρόπος: Βάση από μεταλλική γωνία

Η βάση του μοτέρ φτιάχνεται από μία μεταλλική γωνία αλουμινίου (στις διαστάσεις που δείχνει το σχέδιο του Mercury CO2). Κάνε δύο τρύπες στην μπροστική πλευρά για να βιδωθεί το μοτέρ. Στην πλαϊνή πλευρά κάνε μία τρύπα για να περάσει η βίδα που θα την στερέωσει στη μύτη της ατράκτου. Μεταξύ της μεταλλικής βάσης και της ατράκτου πρέπει να παρεμβληθεί ένα τακάκι από σκληρό ξύλο για να κεντράρει ό άξονας του μοτέρ συμμετρικά με την άτρακτο. Κάνε και σ' αυτό μία τρύπα για να βιδώνεται (και να αφαιρείται) ταυτόχρονα με την βάση. Το ξύλο αυτό δεν έρχεται πολύ μπροστά για να μην εμποδίζει την βίδα που περισσεύει πίσω από την μεταλλική βάση.

Στερέωσέ τα όλα μαζί στην άτρακτο με την βίδα που κρατάει το σκέλος προσγείωσης - απλά θα χρειαστεί μακρύτερη βίδα. Κόλλα στις δύο πλευρές του τάκου λίγο γυαλόχαρτο ή σελλοτεϊπ διπλής όψης, για να μη γλυστράνε και αλλάζει η γωνία τους ακούσια

Β' τρόπος: Βάση από δύο δοκάρια

Αυτή η βάση φτιάχνεται από δύο δοκαράκια σκληρού ξύλου. Μη τα κολλήσεις στην άτρακτο. Κάνε στο πλαϊ τους μία τρύπα και στερέωσέ τα και αυτά με την βίδα που κρατάει το σκέλος προσγείωσης. Το μοτέρ βιδώνεται στην μπροστινή άκρη τους με ξυλόβιδες. Αφού ανοίξεις την τρύπα για της βίδες αυτές, ρίξε μέσα της μία σταγόνα λεπτόρευστης κυανοακρυλικής κόλλας για να μην τριφθεί περισσότερο το ξύλο.

Τα δοκαράκια πρέπει να περισσεύουν περίπου ένα χιλιοστό πιό μπροστά από την ξύτη της ατράκτου για να μην εμποδίζεται η αλλαγή της γωνίας της έλξης.

 

Η θέση της δεξαμενής

Στερέωσε την δεξαμενή του αερίου ακριβώς μπροστά στον πυλώνα του φτερού, με ένα συρματάκι ή ηλεκτρολογικό σφικτήρα (όχι με λαστιχάκι γιατί μπορεί να σπάσει από την χαμηλή θερμοκρασία της δεξαμενής). Υπενθυμίζουμε ότι η δεξαμενή δεν πρέπει να έχει κλίση μεγαλύτερη από 30 μοίρες, για να μη περάσει υγρό διοξείδιο στον κύλινδρο.

Η θέση της δεξαμενής παρέχει και μια πρόσθετη εξυπηρέτηση. Οταν είναι γεμάτη μετατοπίζει ελάχιστα το κέντρο βάρους του μοντέλου προς τα εμπρός, μετριάζοντας την τάση ανόδου από την μεγάλη ισχύ. Καθώς αδειάζει πέφτουν οι στροφές της έλικας,και το κέντρο βάρους επανέρχεται στην θέση ολίσθησης.

Η βαλβίδα εισόδου του αερίου μπορεί να είναι ελεύθερη επάνω από το φτερό ή στο πλάϊ του πυλώνα


Η πτήση και το τριμάρισμα

Το αλλαγμένο μοντέλο μπορεί να χρειαστεί τελείως νέο τριμάρισμα, ιδίως επειδή θα πετάει με άλλη (και σταθερή) ταχύτητα σε μεγαλύτερο μέρος της πτήσης. Εφάρμοσε από την αρχή τη διαδικασία τριμαρίσματος όπως περιγράφεται για το λαστιχοκίνητο Mercury.
  • Αν η βάση του φτερού είναι κολλημένη στο σημείο που δείχνει το σχέδιο του λαστιχοκίνητου, για να φέρεις το κέντρο βάρους στο 51% της χορδής, πρέπει να προσθέσεις στην ουρά αντισταθμιστικό έρμα.
  • Αν η βάση του φτερού μπορεί να μετακινηθεί, προσπάθησε να πετύχεις σωστή ολίσθηση, μετακινώντας κατ' αρχή μπροστά, όλη την βάση και το φτερό. Αν η βάση έρθει τελείως μπροστά και το μοντέλο συμπεριφέρεται και πάλι σαν μπροσθόβαρο, τότε θα ολοκληρώσεις το ζύγισμα προσθέτοντας αντισταθμιστικό βάσρος στην ουρά, αλλά είναι προφανές ότι η ποσότητα που θα χρειαστεί σ' αυτή την περίπτωση θα είναι πολύ μικρή.

Αρχισε τις δοκιμές με "αέριο γέμισμα", για να μην έχει ούτε μεγάλη ισχύ ούτε μεγάλη διάρκεια. Η γωνία της έλξης, μπορεί να είναι στην αρχή 2-3 μοίρες προς τα κάτω. Για να αλλάξεις την γωνία αυτή απλά χαλαρώνεις την βίδα που κρατάει όλη την βάση του μοτέρ. Για να αλλάξεις την πλάγια γωνία της έλξης, τσάκισε λίγο την μεταλλική βάση (Α' τρόπος) ή λιμάρισε τα δύο δοκάρια να γίνουν ασύμμετρα (Β' τρόπος).

Αν οι πρώτες δοκιμές πάνε καλά, μπορείς να γεμίσεις την δεξαμενή με "υγρό γέμισμα". Αν η έλξη είναι μεγάλη, μπορείς να μειώσεις τις στροφές του μοτέρ, και επι πλέον μπορείς να καθυστερείς την απογείωση, αφού εκκινήσεις το μοτέρ, για να αναλωθεί η μεγάλη πίεση και να απογειώσεις όταν έρθουν οι στροφές σε χαμηλότερο επίπεδο.

Η διάρκεια λειτουργίας του μοτέρ με την δεξαμενή που το συνοδεύει (3-4 κυβικά) μπορεί να ξεπεράσει τα 45 δευτερόλεπτα. Μη πετάς σε ανοικτό μέρος την ώρα που βγαίνουν θερμικά. Γράψε όνομα, διεύθυνση και τηλέφωνο σε μία κάρτα και πιάσε την επάνω στο φτερό μαζί με τα λαστιχάκια που το στερεώνουν στον πυλώνα.

 

[ Εισαγωγή ] - [ Mercury 1 ] - [ Mercury 2] - [ Παραλλαγές-Βελτιώσεις ] - [ Πτήση ]

 


 

Πρώτη σελίδα/Home Περιεχόμενα